Ο Ποιητής

Γεννήθηκα στο χωριό Μαχαιράδο Ζακύνθου Σάββατο απόγευμα 3 Ιουνίου 1950. Οι γονείς μου με δήλωσαν την επόμενη μέρα 4-6-1950. Είμαι το 3ο παιδί – το μεσαίο της οικογένειας. Πρώτη η αδελφή μου Ιωάννα που ήταν δασκάλα, έφυγε το 2010. Δεύτερος ο αδελφός μου Διονύσης, επιπλοποιός. Τρίτος εγώ στη μέση και στο ρόλο του ισορροπιστή. Τέταρτος ο αδελφός μου Παύλος, χρόνια βιοτέχνης κυτιοποιιός, τώρα κτηνοτρόφος – γεωργός και φιλόσοφος. Πέμπτος ο αδελφός μου Τάσος – Αναστάσιος μαζί μου στο επάγγελμα του λιθογράφου – σήμερα PrePress – προετοιμασία των εκτυπώσεων.
Από μικρός – όσο θυμάμαι τον εαυτό μου – ήμουν πολυμήχανος και έπαιζα στο χωριό συνέχεια. Στο δημοτικό σχολείο έδειχνα ευφυΐα και ήμουν πολύ ζωηρός. Για να μπω  στο Γυμνάσιο έδωσε εξετάσεις στη Ζάκυνθο το 1962. Κατόπιν η μανούλα έκανε ταξίδι από την Αθήνα στη Ζάκυνθο να φέρει τα χαρτιά μου να γραφτώ στο νυχτερινό γυμνάσιο (θ’ θηλέων ημερήσιο, το οποίο το βράδυ λειτουργούσε ως μικτό νυχτερινό), οδός Λιοσίων κ’ Μ. Βόδα Αθήνα, όπου φοίτησα από το 1962-1969. Άρχισα εργασία μόλις ήρθαμε στην Αθήνα οικογενειακώς το καλοκαίρι του 1962. Είχα όραμα να γίνω γιατρός να ζήσω στην επαρχία. Έδωσε εξετάσεις για την ιατρική το 1969 (7 χρόνια το νυχτερινό). Δεν πέρασα παρά λίγο. 
Συνεχίζω τη δουλειά (ένα φεγγάρι δούλεψα κοντά στον αδελφό μου Διονύση λούστρα σε έπιπλα). Πάω φαντάρος στη Σπάρτη Απρίλη 1970 και 2 χρόνια στα Ιωάννινα συνολικά 27 μήνες. Μετά το στρατό προσπάθησα να κάνω κάτι άλλο από τη Λιθογραφία που ήξερα δε κατάφερα τίποτα και γύρισα στην ειδίκευση μου στην ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΟΣ που τότε έκανα τεχνική δουλειά. Για την 5τόμη ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ που αξιώθηκα να τη διαβάσω στα 55 χρόνια μου. Αλλάζω όραμα (μετά του γιατρού) να κάνω επιχείρηση να σπουδάσω οικονομικά. Πάω 23άρης– με μουστάκι – στο φροντιστήριο ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ στα ΕΞΑΡΧΕΙΑ – δίνω εξετάσεις και μπαίνω στο Οικονομικό της Νομικής στη Σόλωνος. Στην τάξη του φροντιστηρίου – εγώ να υστερώ στα μαθηματικά – και να ‘χει ένα κοριτσάκι αστέρι σε άλγεβρα κλπ. Την πλησίασα να έχω τη βοήθεια της – αυτή είναι η Γυναίκα μου.

Έχουμε συν θεώ 2 κόρες και μία εγγονή.
Εργάζομαι στις γραφικές τέχνες φοιτώ – πόσο φοιτώ; στο οικονομικό της Νομικής και ταυτόχρονα ξεκινώ δικό μου εργαστήρι γραφικών τεχνών σε ένα υπόγειο στον Κολωνό με κεφάλαιο μηδέν (0).
Αυτό το κύτταρο εξελίχθηκε σε επιχείρηση που έζησε 25 χρόνια. Απασχόλησα 100ντάδες αξιόλογους συνεργάτες, φαλίρισα το 2000.
Βρέθηκα με βαριά κατάθλιψη.
Τρία χρόνια στο κενό.
Το 2003 πάω στη Γενέτειρα – τη Ζάκυνθο.
Και ενεργοποιούμαι με εκδόσεις. Εξέδωσα το έργο της ζωής μου το 2 τόμο “ZANTE” του Λ. ΣΑΛΒΑΤΟΡ «Η ΖΑΚΥΝΘΟΣ ΣΤΑ «1900», σε μετάφραση από τα Γερμανικά του αγαπημένου φίλου, Ζαφείρη Ακτύπη.
Η πατρίδα Ζάκυνθος – όλος ο κόσμος – με στήριξε με αγάπη κι αρχίζω να ξαναπαίρνω τα πάνω μου.
Άρχισα να γράφω στιχάκια σε διάφορα χαρτάκια.
Στα 55 μου – πολυμήχανος όπως είμαι – αναζήτησα μαγνητόφωνο να απαγγέλω αντί να γράφω. Περπάταγα πολύ νωρίς το πρωί 5-6 η ώρα, πριν φέξει και έλεγα τα στιχάκια μου στο μαγνητόφωνο. Γυρίζοντας από τον περίπατο τα έγραφα στο χαρτί.
Μια τεράστια παραγωγή με 52.000 4στιχα π’ αντιστοιχούν σε 50 βιβλία με πάνω από 1000 4στιχα κάθε βιβλίο. Από 13 χρονών είχα μπει στις εκδόσεις και ο στόχος μου είναι να προσφέρω τα βιβλία μου στην πιο χαμηλή τιμή για τους αναγνώστες μου. Μνημονεύω το φιλόλογο μας κ.ΚΟΜΙΝΗ που προσπαθούσε να μας μάθει κάτι στο νυχτερινό – παιδιά κουρασμένα. Μου έκανε την τιμή να με προσφωνήσει ρήτορα, σαν με κάλεσε να διαβάσω έκθεσή μου στην τάξη. Δηλώνω χαρούμενος και ευτυχισμένος με την δημιουργικότητα μου και διότι επικοινωνώ με χιλιάδες φίλες – φίλους που βλέπουν το έργο μου

«Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΜΑΣ ΣΩΖΕΙ ΚΑΙ ΔΙΑΣΩΖΕΙ».

Αντώνης Ν + Σ Μπάστας Παπαδάτος – ο παππούλης μου της μανούλας που έχω και τ’ όνομά του δεν τον γνώρισα ποτέ.

" Ο Αντώνης, ο φίλος , ο ''Ποιητής'' όπως θέλουμε να τον λέμε, είναι  αγαπητός και ευαίσθητος άνθρωπος.
Ο Αντώνης μας,  ταγμένος στο νησί του, στη δημιουργία και στην ποίηση "

Άρης Πρίντεζης